İstanbul Mahkumu

Cumartesi, 06 Mart 2010 15:40 |

mehmet05 tarafından yazıldı. |

(7 Oy, Ortalama 3.29 )

İstanbul Mahkumu

Geldim İstanbul’a yağmurlu bir gecede

Ekmek parasıydı gayemiz

Çaresiz ve işsiz çaldım bütün kapıları

Anlaşılan burada da okumuş olmak yetmiyordu

Adamın varsa adamsın ilkesi burada da işliyordu

Ya güzel bir avrat olacaksın ya dalkavuk ya da yağcı

Neyse ki çoban kılığımızla İstanbul’da bulduk bir ekmek kapısı

Yüce mevlamın referansıyla başladım çalışmaya

İstanbul insanı robot yapıyor adeta derlerdi inanmazdım

Ta ki ben İstanbul mahkumu olana kadar

Ta ki yaşama sevincimi İstanbul’a çaldırana kadar

İnsanlar çok asabi bir o kadar bencil ve küstah İstanbul’da

Anlaşılan İstanbul’un buhranı esir almış bütün insanları

Çok direndim İstanbul’un sadece güzelliklerini göreyim diye

Ama İstanbul’un çivisi çıkmış bir kere

Ah İstanbul mahkum ettin beni kendine

Güzel olduğun kadar çirkefsin de

Gaflete düşürdün beni görmüyorum artık sen de güzeli

Acınacak durumda sadece bu günün telaşı içindeyim

Ah İstanbul ruhum acılar içinde söyle bana ne deyim

Haklısın sana da çok haksızlık ediyorum

Seni her şeyin sorumlusu tutuyorum

Ama sen bir girdapsın be İstanbul

Sana geleni yutuyor, huyunu suyunu değiştiriyor kendine kul ediyorsun

Zalimsin İstanbul sana geldim geleli ne para ne pul ne de huzur

Hiçbir şey bırakmadın ben de gülümsemeyi unuttum sende

Herkes gibi ben de asabi ve vurdum duymaz oldum

Dedim ya ben de sana mahkum oldum.

İstanbul mahkumları neden gülmez be İstanbul

Bunca mahkum neden birbirinden bi haber

Neden kimse kimseye güvenemez neden kimse kimseye selam vermez

Ah İstanbul neden sana kapılan kendinden bihaber

Neden seni seven insanı sevmekten, yardım severlikten uzak

Her köşende maddi manevi tuzak

Ah İstanbul herkes sana tutsak herkes sana zorunlu açmış kucak

Ben artık kurtulmak istiyorum senden seni bana mahkum eden her şeyden

Seni terk etmek istiyorum İstanbul

Kaybettiğim benliğimi bulmak, dünya telaşını bırakıp ahiret yoluna koşmak

Huzur içinde yaşamak istiyorum.

Seninle ikili gurbet hayatı, mahkum hayatı yaşamak istemiyorum.

Ve seni terk ediyorum İstanbul

Yazar, Mehmet GEDİZLİ

Son Güncelleme (Cumartesi, 06 Mart 2010 22:24)

Yorumlar

0 #5 mehmet05 2010-07-18 18:30

Yoeumlarınız için teşekkür ederim iyi ki varsınız

0 #4 serap 2010-07-11 22:12

0 #3 ideolog 2010-06-30 10:40

sevgili kardeşim, konusu, anlatımı ve imla kurallarına uygunluğu ile çok harika bir şiir. istanbul için ne yazılsa, ne söylense azdır. kutluyorum. selam ve sevgiler.

0 #2 mehmet05 2010-04-28 20:36

Mahkumluğun her türlüsü zor gardaş. Kimse hiçbir yere, kimseye mahkum olmasın. Özellikle aşk mahkumlarına af çıksın.

0 #1 ademus 2010-03-12 17:50

Yüreğin mahkum olmasın yeterki kardeşim..
Bedenin mahkum olsada olur...

Yorum listesini yenile
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.

JComments

	Bugün	14
	Dün	92
	Bu Hafta	424
	Bu Ay	2882