Takmıyorum Kafamı
Takmıyorum kafamı
Takmıyorum kafamı
Sen olmasan da yaşarım ben bu hayatı
Yaşama sevincimi her ne kadar çalmış olsan da
Yaşama sevinci verir elbet Allah bu garibana
Artık üzülmek yok, göz yaşı dökmek yok
Zaman hızla geçiyor, ömür tükeniyor
Sensiz zaman durmuştu adeta. kendime gelemedim yıllarca
Ama anladım ki seven ben yanan ben hayatı kendime zehir eden ben
Yıllarını kaybeden ben karşılıksız çile çeken ben. ama neden?
Nedenleri sorgulamanın da bir anlamı yok
Gidenin telafisi yok boş yere yanmanın hiçbir kıymeti yok
Seviyor ve seviliyorsan hayatın tadını alanlardansın
Tek başına yanarsan bil ki sessiz çığlık atanlardansın
Anladım hayatın acı gerçeklerini onun için herşeye rağmen gülümsüyorum hayata
Takmıyorum kafamı gönlümde sen olsan da olmasan da
Yaşamak istiyorum geri kalan hayatımı bir çocuk edasıyla
Kah güle oynaya kah ağlaya ama yok artık kahretmek,hayata küsmek
Herşeye hak ettiği kadar değer vermek, gerektiği kadar tepki göstermek
Takmıyorum kafamı bu güzel hayatı yaşamak gerek.
Yazar, Mehmet GEDİZLİ
Son Güncelleme (Cumartesi, 17 Nisan 2010 19:48)









Yorumlar
,
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için.